(16/1/2015) Απόσπασμα από τον χαιρετισμό μου, στην τελετή της Ελληνικής Ομοσπονδίας Φιλάθλων Πάλης, για την βράβευση των καλύτερων αθλητών του 2014, στο αμφιθέατρο της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής

Όσα χρόνια θυμάμαι τις προεκλογικές περιόδους εθνικών εκλογών, ποτέ δεν έλειπε από τη συνθηματολογική ρητορική όσων διεκδικούσαν την εξουσία ζητώντας την ψήφο των ελλήνων πολιτών ο χαρακτηρισμός των βουλευτικών εκλογών ως «κρίσιμων για την πορεία του τόπου».

Έχοντας διανύσει μία πενταετία από την κρίση που ξέσπασε στην Ευρωζώνη, ένας τίτλος που θα μπορούσε να περιγράψει όσα συνέβησαν είναι: «Οικονομικός πόλεμος για τη Νομισματική ειρήνη…». Ο οιονεί αυτός οικονομικός πόλεμος έχει θύματα όπως όλοι οι αληθινοί πόλεμοι στην παγκόσμια ιστορία.

Θεωρούμε ότι η Ευρώπη είναι ένα πολιτικό εγχείρημα. Είναι μια μεταβατική κατάσταση η οικονομική ένωση, πριν από την πολιτική ένωση.

Το ερώτημα που τίθεται εύλογα είναι: τί μπορεί να αλλάξει μεταξύ της δεύτερης και της τρίτης, καθοριστικής ψηφοφορίας; Σε γενικές γραμμές, η εκτίμηση της πολιτικής κατάστασης δεν αφήνει πολλά περιθώρια ανατροπής της αίσθησης που υπάρχει ότι οι εκλογές έρχονται χρονικά πιο κοντά.

Θα τα βρει όλα η δικαιοσύνη… Μέχρι τότε, ας σκεπάσουμε το καπάκι του πολιτικού βόθρου και ας ελπίσουμε να εξατμισθεί γρήγορα η δυσοσμία, μέχρι την ολοκλήρωση της προεδρικής εκλογής.

Η χθεσινή ανακοίνωση του γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού, ένα εικοσιτετράωρο πριν την έναρξη της διαδικασίας της προεδρικής εκλογής στη Βουλή των Ελλήνων, αν και καθυστερημένη είναι προς τη σωστή κατεύθυνση.

Ακόμη περισσότερο στο εσωτερικό πεδίο, είναι επιτακτική η επιδίωξη εθνικής συναίνεσης στα δύο πιο σημαντικά ζητήματα που είναι: α. η ανεργία των νέων και β. η (ρεαλιστική) διαπραγμάτευση για τη διευθέτηση του χρέους.